رفته بودم استار مارکت برای خریدهای روزمره. همه خریدهام رو ریخته بودم توی چرخ دستی ای که مشابه اش رو هم توی ایران داریم. توی صف صندوق ایستاده بودم تا نوبت ام برسه! کسایی که اینجا زندگی می کنند و مثل من دچار فقر مزمن هستند می دونند که این لحظه ها جزء هیجان انگیرترین لحظه های روز به حساب میاد! دلیل اش هم اینه که می خوای بدونی چقدر باید از جیب مبارک روانه صندوق بکنی!

با همه این هیجانات که شرح دادم ، وسایل ام رو از چرخ دستی گذاشتم روی نوار کنار صندوق و چرخ رو کلاً فراموش کردم! خانم صندوق دار با لبخند همیشگی که گاهی برای آدم از فحش هم بدتره به حسابم رسیدگی کرد و معلوم شد که باید 51 باکس! (همون دلار خودمونه!) پیاده بشم. با بی میلی کردیت کارت ام رو در آوردم و ماجرا شروع شد :

Cashier: ایز دت یور کارت ؟

من در حالیکه چشمام داشت از حدقه در میومد که آخه این چه سوالیه! گفتم : یس، آف کورس ایتس ماین!

Cashier در حالیکه از جواب من یکم جا خورده بود گفت : وای یو دونت برینگ ایت هی یر!

من مثل موحوداتی که برای اولین بار در زندگیشون یه جمله امری بهشون گقته باشن بصورن کاملاً میهوت فکر می کردم که کارت ام رو باید کجا میذاشتم و با لحن خیلی متعجب پرسیدم : ور شود آی پوت مای کارت؟

Cashier اینبار دیگه داشت شاخ در میاورد و با اشاره به پشت سرم گفت : کارت رو بیار نزدیک تر تا من بارهات رو بذارم روش !

در این لحظه من یکدفعه متوجه عمق سوتی ای که داده بودم شدم! CART در انگلیسی کوچکترین ارتباطی با کارت در قارسی نداره! در حالیکه ما به CARD میگیم کارت ، اینها به چرخ دستی مبگند CART حالا به این ماجرا معنی فارسی کارد (چاقو) رو هم اضافه کنید و دنیال پرتقال فروش معروف بگردید!

پس اگر به فروشگاه رفتید حواستون باشه که هم به CARD احتیاج دارید و هم به CART و اینها هیچ ربطی بهم ندارند ! مواظب باشید !

پ.ن. پرداخت 50 دلار چه از کارت چه از هر چیز دیگه ای خیلی درد داره !!